| |
 |
Over, uit, vinito
|
03 Oktober 2009 | 14:44:13
|
Lieve familie, vrienden, kennissen, allen die deze weblog regelmatig bezochten.
Het is dan zover.... eindelijk is de kogel door de kerk en heb ik het besluit genomen om met deze weblog te stoppen. Zoals jullie allemaal wel gemerkt hebben, heb ik de laatste tijd enorm laten afweten met het schrijven van mijn dagelijkse beslommeringen. Ik kom er gewoon niet aan toe. Als de pc dan een keer aan gaat is het om mail te checken en even de noodzakelijke dingen te regelen. En soms, als Benny lekker ligt te slapen maak ik heel even tijd voor een ontspannen spelletje. Om jullie dan weer te gaan vertellen dat ik die dag al 4 poepluiers heb verschoond, is ook niet echt interressant.
En daarom lieve mensen, daarom heb ik besloten om (misschien wel tijdelijk) te stoppen met het schrijven van wat mij allemaal bezig houdt.
Ik vond het heerlijk om dingen van me af te schrijven, lekker mijn hoofd leeg te maken, dus wellicht komt er nog een vervolg, maar voor nu heb ik even pauze, time-out, schrijversverlof, pen is leeg, inkt is op, punt van potlood moet geslepen worden en ga zo maar door......
Lieve allemaal, bedankt voor jullie aandacht, tijd en vele reacties......
Groeten Crissie en TOT ZIENS!!!! |
|
|
|
|
Uit!!
|
12 Augustus 2009 | 11:22:53
|
Het is alweer een paar dagen geleden, maar afgelopen zaterdag ben ik na lange tijd weer eens "ouderwets" uitgeweest. Het was weer tijd voor onze jaarlijkse "Dolle Nacht" van Appelscha, en dit jaar was het wel heel erg de moeite waard om heen te gaan, want Nick en Simon kwamen optreden. En aangezien ik "Fan" ben, kon ik dit niet aan mijn neus voorbij laten gaan. Nick en Simon kwamen al vroeg, dus moesten wij ook vroeg opgepimpt aanwezig zijn. Ik had s'middags al even een dutje gedaan, want ja, het is al weer even geleden dat ik tot laat in de nacht uitkon gaan.... Maar ja, dan kon ik ook nog eens de hele dag erna gewoon heerlijk, zat op bed blijven liggen. Dit kan nu niet meer natuurlijk, dus vandaar al even een dutje en vandaar ook dat ik zelf met de auto heen ben geweest, zodat ik me niet kon bezatten aan het overtollige bier. Robert zou me eerst brengen en halen, maar toch maar zelf gereden. Op de avond zelf vond ik het wel jammer hoor, dat er geen drank in mij ging, maar de volgende morgen, was ik er wel weer blij mee dat er geen drank in mij zat.... Je wordt ouder en dus ook wijzer??!!
Toen ik naar Appelscha toe reed, was ik gewoon zenuwachtig... Hoe zal het zijn, wie zal ik allemaal tegenkomen, is het wel gezellig? Nou in 1 woord JA!! Het was gezellig en ik heb me reuze vermaakt!!! Heerlijk om met Nick en Simon mee te bléren, te swingen en andere mensen te zien swingen en genieten!! Zowel van de muziek (waar sommigen nog nooit van gehoord hadden....???) als van de drank (waar ook sommigen niet alle dagen aanzitten....???!!!)
Ik heb mijn ogen goed de kost gegeven, maar ik heb helaas niet zoveel bekenden gezien. Ik was met mijn zusje en zwager (en al hun vrienden) dus dat was best een grote groep, maar buiten hun heb ik niet veel bekenden gezien, die je normaal wel ieder jaar weer tegen het lijf loopt. Nu helaas dus niet, maar dat mocht de pret niet drukken. Na Nick en Simon kwam de band: Big Apple en ook zij waren enorm goed!! Wat een show gaven ze weg en wat konden ze mooi zingen en spelen!! Ook was André Hazes weer opgestaan, want hij was daar om zijn repertoire nog eens ter gehore te brengen... Grad Damen mocht van mij wel thuis blijven, dat was de domper van de avond, maar gelukkig kwam voor mij de tijd om naar huis te gaan. het was tenslotte hoog bedtijd (02.00 uur) en de volgende morgen, wat zeg ik, een paar uur later, om 07.30 uur zou de wekker alweer gaan....
Met zuisende oren moe maar voldaan in slaap gevallen...
De volgende morgen al vroeg weer uit de veren want we moesten naar de kerk, waar ik samen met nog iemand dit zomerseizoen voor de muziek heb gezorgt. Wij moesten met z'n 2-en regelen dat er iedere zondag in het openlucht theater een koor, bandje of muziekanten zouden optreden. Deze zondag was het de beurt aan Sayonara uit de omgeving Emmen. Het is elke zondag weer spannend of de muziek wel op komt dagen en of de muziek wel bevalt. Tot nu toe is het allemaal goed gegaan, en ook deze zondag was het weer genieten geblazen. Na de kerk heeft Robert Benny als zwarte piet weer bij de oppas weggehaald, tjemig wat was hij smerig. Ook zijn dierbare knorretje zag er niet uit... Vriend Vincent deed voor Benny niet onder, want hij was ook zo zwart als roet. Na de dienst is er gelegenheid voor een kopje koffie en deze mocht ik inschenken. Genietend van dit zwarte goedje kwam er iemand naar Robert toe, dat er iemand tegen zijn auto had aangezeten.... Nee hè, niet wéér?! En ja hoor, het was weer raak. Waarom altijd tegen onze auto? Maar goed. Robert zegt altijd al dat mensen van 65 hun rijbewijs afgepakt moet worden en de auto in beslag moet worden genomen, en na zondag ben ik het met hem eens. Deze oude man kon er misschien niks aan doen, maar hij dácht dat de auto in de achteruit stond, gaf gas, bleek in de vooruit te staan en als schrik trapt hij nog harder op het gas, in plaats van op de rem.... Juist, rijbewijs afpakken. Volgende dag maar naar de autodokter geweest en het kan nog gemaakt worden, als het geen verzekeringskwestie wordt, want dan wordt de auto verbeurd verklaard, en dat kunnen we nu niet gebruiken....
Gelukkig kon Robert er nog mee rijden. Bij thuiskomst gauw eten, Benny op bed en toen de kamer weer verbouwen. Die middag hebben we Robert zijn vrienden gehad voor zijn verjaardag nog. 21 mannen/vrouwen en kinderen over de vloer, wat weer een drokte, maar wel erg gezellig. Om goed half 7 gingen de laatsten weg en toen ben ik gaan opruimen en Robert moest de varkens nog doen. Toen eindelijk rust.... heerlijk met een kopje koffie languit op de bank. En toen, toen om een uur of 9 kwam Eduard aangescheurd.... op een Trike!!! Deze heeft hij gehuurd voor 3 dagen, en dus moest hij even de bink uithangen... En natuurlijk liet ik mij deze gelegenheid niet voorbij gaan, om even een rondje achterop te mogen zitten. Onderweg vroeg Eduard nog of ik niet even wou rijden, maar dat vind ik eng... Niet gedaan dus, maar het was wel weer ouderwets genieten.... Heerlijk dat gevoel van de wind om je heen, de vrijheid.....
En zo zie je maar, zo'n vrij weekend is ook altijd zomaar weer om hierzo. Ook nu ben ik weer 3 dagen vrij, en deze 3 dagen zullen binnen now time omzijn, want alle dagen weer volgepland....
We zijn zooo toe aan vakantie, rust en niks geen gedoe. Nog 3 weken werken......
|
|
|
|
Dagje uit
|
17 Juli 2009 | 15:19:41
|
Gister was het dan eindelijk zover: wij gingen een dagje uit. Dit dagje hadden we al veel eerder geplandt, maar door ziekte van Benny (toen) en later drukte van Robert, was het er niet eerder van gekomen. Collega's hadden wel eens verteld over Leer in Duitsland. Dat is de "Place to be" als je een keertje een leuk dagje weg wilt. Leuk stadje, leuk om te winkelen, leuke terrasjes, mooie haven en grote supermarkt.
Dus vandaar dat wij gister in de auto zijn gestapt om naar het mooie plaatsje Leer te togen. De heenreis was een drama. Nee, geen file, geen kapotte auto, geen ongelukken (alhoewel je die spontaan wel zou kunnen krijgen) maar een blérende, krijsende Benny op de achterbank!! Jeetje wat kan hij gillen. Nu, vandaag weet ik hoe dat komt. Wij kijken wel eens naar Derrek Oglivie, en van hem kunnen we nog wel eens wat leren en wat blijkt: wij hebben Benny niet verteld dat wij weggingen en al helemaal niet waar heen. Daar was Benny natuurlijk niet blij mee.... Hij wou natuurlijk weten, waarom hij vastgesnoerd op de achterbank moest plaats nemen en waarom ook nog eens een dik uur!! Ons Benny heeft luid en duidelijk laten merken dat dit niet de gang van zaken was en hij hier niet over was te spreken, dat was duidelijk. Maar gelukkig, één keer op plaats van bestemming ging het weer goed. Benny blij, wij blij en toen konden we het leuke plaatsje Leer gaan bekijken.
Nou dat leuke stadje klopt, leuk winkelen ging ook nog wel (alhoewel je dat ook in vele leuke plaatjes in nederland kunt...), leuke terasjes te kust en te keur. Niet te zuinig, en bij de één kon je nog een groter ijsje krijgen als bij de ander. Maar de haven??? Óf wij waren bij de verkeerde haven, of mijn collega's zijn niet veel gewend. Zij zeiden, dat je je waant in Sant Tropéz. Nou niet hier hoor. Grote lelijke vrachtschepen en een elke plezier vaartbootje, maar grote jachten als in Sant Tropéz, niet hier. Niet waar wij waren.
Ondertussen liep de temperatuur ook aardig op en het warmer en warmer. Wij hadden al verschillende terrasjes met héérlijke grote ijsco's gezien en daar hadden wij ook wel oren naar. Al lopend erheen viel ons Benny in slaap en net op het moment dat wij gaan zitten word meneer weer wakker: Huh, wat is dit? gaan we stoppen? Nééééé, ik wil slapen, doorlopeeeeeen blééééééé!! Kortom meneertje was er niet blij mee dat het wiegen ophield en zet zijn keel wagen wijd open. Ok, dan geen ijsje.......... we lopen wel weer door hoor, als jij dat graag wilt.
Dan maar naar de auto, die starten en op zoek naar de "echte" jachthaven. Gelukkig sliep Benny nu wel even, maar helaas konden wij natuurlijk die "echte" haven niet vinden (is ie daar ook wel???) en daarom maar naar de grote supermarkt gereden. Kijk, en hier knapte ik weer helemaal van op. Dít is nog eens een supermarkt.... Leuk man, rijen toetjes, koekjes chocolade en andere lekkere dingen, heerlijk!!! Niet alleen (vr) eterij was er te koop, ook allerlei spullen voor in en om het huis. soort van AH dus. Ik vond het mooi!! Toen nog even door de bouwmarkt gelopen, zat om de hoek, was ook leuk en toen vonden we het wel weer welletjes en zijn richting Nederland gereden.
Ik had nog in m'n hoofd om lekker uit eten te gaan, maar dit nog niet met ons Benny besproken... Je raad het al, ons manneke was het er niet mee eens.... Wordt weer vastgesnoerd op de achterbank, en wij hebben wederom verzuimt te vertellen wat er ging gebeuren en zo kwam het dat ook de terugreis niet erg gezellig was. We hebben nog aan de kant van de weg gestopt, kijken of hij dan een poepbroek had, honger misschien, dorst kan ook, kleren die niet goed zitten, nee alles zat goed, geen honger en dorst (sloeg alles uit de hand) maar wel een poepbroek. Huilen nu over dan? Nee hoor, ons Benny had er blijkbaar wel aardigheid aan dus bleerde er weer vrolijk op los. "Zullen we hem hier achter laten, zo in het hoge gras?" vroegen wij aan elkaar. Dan heeft hij tenminste reden om te huilen, verlaten door zijn ouders.... NEE, doen we niet hoor!!!! Daar is hij ons nog vééééél te lief voor, op de tijden dat hij niet huilt, en zo over de hele dag gezien is dat nog best vaak!!!!
Kortom, het was ons dagje wel.....Máár we zijn uit geweest, dus daar mag ik niet over klagen. Het duurd voorlopig wel weer een tijdje dat we weer eens een dagje uit gaan, en ik geloof dat we voor die dag maar eens een leuke oppas gaan zoeken.... |
|
|
|
Nieuwsgierig??
|
08 Juli 2009 | 20:58:31
|
Natuurlijk zijn jullie nieuwsgierig hoe het gisteravond is afgelopen. Nou, ik kan je vertellen, dat waren wij ook! Gelukkig hadden wij mijn moeder gestuurd en zij heeft heel veel opgeschreven en onthouden wat er allemaal gezegd is door verschillende mensen. En zo kregen wij, vrijwel direct na de hoorzitting te horen hoe de zaken ervoor staan.
Nou kan ik wel tot in alle detail gaan treden, maar daar is hier de plaats niet voor. Echt geinterresseerden horen het wel persoonlijk van ons.
Maar even in het kort: De vergunning voor deze groenlebel stal is in 2006 afgegeven. En deze vergunning is goed. Als Robert vandaag de dag komt voor een vergunning voor precies zo'n stal als die er nu staat, dan krijgt hij morgen zo de vergunning in huis, omdat er gewoon weg niks aan mankeert. De stal voldoet aan alle wettelijke gestelde eisen. Het is een emmissie arme stal en het emmissiepunt is niet veranderd, de ventilatoren zijn niet veranderd, kortom ook hier mankeert het niet aan. Dat de buren helaas soms in onze geur moeten zitten, is blijkbaar het risico van het wonen op het platteland. De buren konden gister alleen bezwaar maken tegen het feit dat de gemeente een "melding" gedaan heeft van de 3 ventilatoren ipv 4. De commissie gaat bekijken of de gemeente deze "melding" wel goed heeft aangepakt. Zij gaan advies geven aan het college of het college het wel goed heeft aangepakt, en tot die tijd wachten wij in spanning af.
Robert zou in het begin gezegd hebben dat er een luchtwasser op de stal zou komen. De voorzitter zei hierop dat als hij dat zwart op wit had gezet, met alle handtekeningen van de buren en van ons, en het staat níet in de vergunning, dan nóg kunnen de buren geen bezwaar aantekenen. De vergunning is het gene wat telt, en die is gewoon goed. Niks aan te doen.
Wij zijn natuurlijk nog in afwachting van de bevestiging van de gemeente en tot die tijd, blijft het nog wel spannend, maar de meeste druk is er wel af.
Wij zijn dus heel blij met hetgeen gister is gezegd, maar natuurlijk blijft het ontzettend vervelend voor de buren dat zij met de stank blijven zitten. Dit is natuurlijk nooit onze opzet geweest, om de buren tot last te zijn. Wij willen gewoon een goed draaiende stal, met toekomst perspectief, daarom deze nieuwe stal. Ook wij moeten flink investeren om te blijven bestaan, maar een buren ruzie..... nee, dat hadden we niet gedacht en op gerekend, helaas...... |
|
|
|
Lang geleden
|
07 Juli 2009 | 11:44:29
|
Zo hé, dat is lang geleden!! Het lijkt wel of ons leven stil heeft gestaan, maar dat is absoluut niet waar. Het is hier razend druk en er is ontzettend veel gebeurd. En tijd om een verhaaltje te schrijven ontbreekt er dan net aan. Ik zit wel regelmatig achter de pc, maar dan moet ik mail checken, hyven, andere opdrachten uitwerken, en dan huilt Benny.... Tijd voor mijn manneke maken dus. Nu ligt Benny heerlijk te slapen, en dus ben ik meteen maar even hier heen gegaan,zodat ik even de tijd heb om bij te kletsen.
Benny is herstellende van de waterpokken, jeetje hé wat zag hij eruit!! Zooo zielig, maar gelukkig heeft hij er zelf weinig last van gehad, hij zat er niet aan te krabben en is er verder niet ziek van geweest, gelukkig maar.
Verder groeit hij als kool en wil al gaan staan in de box, dit lukt hem nog niet helemaal, maar het begin is er.
Wij zijn inmiddels verhuisd naar ons mooie huis. Het is nog niet helemaal klaar, maar grotendeels wel en het is prachtig geworden. Het was de laatste maanden afzien, druk en soms (met name voor Robert) ook wel erg zwaar, maar het resultaat mag er zijn. Mede natuurlijk namens Eduard, Marco, mijn vader en Robert zijn vader en moeder, want zonder hun steun, hulp en geduld was het ons nooit gelukt!!
Er komt ooit nog een open huis, dan wordt ook onze verjaardag gevierd, maar wanneer dat zal gebeuren is nog niet helemaal bekend, waarschijnlijk ergens in september.
Het is vandaag 7 juli, op zich een normale doordeweekse dinsdag, maar voor ons een heel beladen dag...
Het is moeilijk..... Vanavond om 19.30 is er een hoorzitting in het gemeentehuis over ons. Er zijn 3 buren die bezwaar bij de gemeente hebben ingediend tegen onze stal. Zij willen dat er een luchtwasser op komt en wel direct, en ze hebben bezwaar ingediend omdat de stal 3 ventilatoren heeft ipv 4 zoals op de vergunning staat. Echter, wat de buren niet schijnen te begrijpen is dat deze 3 beter hun werk doen dan die 4 kleinere. Maar goed, dat zullen ze dan vanavond wel horen. Zoals bekend hebben wij ook al hogere kokers op het dak laten zetten om zo de lucht hoger de lucht in te blazen, maar dit schijnt ook niet voldoende te helpen. Het probleem is dat onze stal helemaal voldoet aan alle wettelijke eisen, en dat de buren er nog steeds last van hebben.... wij vinden dit heel erg vervelend maar daar kunnen wij op dit moment helemaal niks aan doen. In 2013 komt er een luchtwasser op en tot die tijd moeten ze geduld hebben. Het zijn 3 buren uit verschillende windstreken, dus als de wind voor hun die dag niet gunstig is, dan gaan ze toch bij de andere buren in de tuin zitten?? Lijkt mij een prima oplossing.... hihi
Maar goed, vanavond dus die hoorzitting en ik ben ontzettend zenuwachtig. Wij hebben, na uitvoerig overleg met elkaar, onze familie, vrienden en onze vertegenwoordigers besloten om vanavond niet heen te gaan. Punt 1 is het een bezwaar tegen de gemeente, punt 2 krijgen wij dan allemaal ellende over ons heen: wij deugen niet, wij liegen en wij bedriegen, kortom wij zijn slechte mensen. En puur uit zelfbescherming hebben wij dus besloten om niet heen te gaan. Wat ik trouwens heel lastig vind hoor, want volgens mij zit de hele buurt daar vanavond, behalve wij, waar het om draait. Maar nogmaals, wij weten zo ook wel dat er over ons gesproken wordt en wij willen dat negatieve over ons niet horen...
Wel gaat mijn moeder heen. Zij zit in de gemeenteraad (andere gemeente) dus zij weet wel hoe het één en ander zal gaan. Zij is onze ogen en oren vanavond en doet direct na het gebeuren verslag aan ons.
Ik hoop maar dat de onafhankelijke commissie vanavond een wijs besluit neemt en ons, of eigenlijk de gemeente, gelijk geeft.....
Zodat wij verder kunnen met ons leven, ons gezinnetje, ons bedrijf. Want ook dit vreet energie van ons, kopzorgen en slapeloze nachten.
Laat ons nou maar met rust, dan kunnen we gewoon doorgaan met ons werk en een goed bedrijf runnen en dan gaan sparen voor een luchtwasser. Hoe eerder wij met rust gelaten worden hoe beter wij kunnen sparen, hoe eerder er een luchtwasser komt. Maar met dit soort gedoe, komt die er natuurlijk niet eerder als in 2013, want de ambtenaren, luchtkokers e.d zijn natuurlijk niet gratis, ook niet voor ons..... |
|
|
|
Groot verlies.....
|
07 Mei 2009 | 14:19:25
|
Een uurtje geleden werd ik gebeld door mijn collega, dat een andere lieve collega van ons is overleden......
Ze is zo goed voor iedereen, zo lief, zo attent, zo zorgzaam, tot het laatste moment nog vragen hoe het met de ander gaat, red je het wel, kan ik nog iets voor je doen. Zo is onze lieve, lieve Truus. En nu, nu is ze er niet meer......
Bijna een jaar heeft ze gevochten tegen de vreselijke ziekte kanker, en ze heeft de strijd verloren. Het is zó gemeen, zó hard, zó oneerlijk....
Nu moet haar man, met kinderen en de rest van haar familie en vrienden het zonder onze Truus doen. Dat is haast een onmogelijke taak, want Truus is zo'n rots in de branding. Ze heeft altijd een luisterend oor, geeft eerlijk haar mening en weet precies wat ze tegen je moet zeggen als je het even moeilijk hebt. Dat, dat kan ze nu niet meer...
Maar oh, wat ben ik blij dat ik Truus heb mogen kennen, en dat ik jaren met haar heb mogen werken en dat ik vele gezellige uurtjes met haar heb doorgebracht.....
Lieve Truus: Bedankt voor alles wat je voor me hebt gedaan, voor alle verhalen die ik bij je kwijt kon, de vervelende maar ook de leuke goede verhalen. Weet je nog, toen ik je vertelde van Robert? En toen, op die ochtend dat ik je vertelde dat ik zwanger was? Je was zo blij en leefde al die tijd zo met me mee. Bedankt lieve Truus. Ik weet zeker, je zit nu bij God in de hemel en kijkt over zijn schouder naar ons, en begeleid ons waar dat nodig is, en stiekemerd (want zo ben je) hou je ons in de gaten... Lieve Truus hou je een plekje voor me vrij, want ooit (ik hoop over vele vele jaren) kom ik bij je en dan hebben we weer heel wat bij te kletsen.....
Dag Truus!!............. |
|
|
|
Even een korte up-date
|
07 Mei 2009 | 08:40:16
|
Hallo allemaal, hier eindelijk weer een berichtje van de klussers.
Met Benny gaat het heel erg goed, groeit als kool en is een super vrolijk makkelijk kindje. En dat komt goed uit, zo met de verbouwerij.
Het schiet mooi op allemaal, alleen we gaan ons doel niet halen.... We hadden gehoopt dat we met mijn verjaardag in het huis zouden kunnen wonen, maar dat gaat niet lukken. De keuken komt te laat. Dit omdat er één of andere crisis aan de gang is, dus draait de fabriek op halve toeren en dus met de helft aan personeel. Hierdoor komt het dat het langer duurd dat de keuken klaar is. BALEN!!!
De plavuizen liggen er inmiddels mooi strak in en bijna alle muren zijn gestucadoord.
De houten vloer in de woonkamer is gister gelegd, en dat ligt er ook mooi strak bij!!! De wc is klaar, de badkamer is bijna klaar. Maar ook daar weer een zware teleurstelling: Gister waren de jongens de wastafelmeubel aan het ophangen en tot hun grote schrik mist er een hoekje uit en zit er een barst in. Jullie weten natuurlijk wat ik straks moet doen: Leverancier bellen...........Als dat maar goed gaat.
Er moet hier en daar nog een likje verf geplaatst worden. Volgende week woensdag komt de stoffeerder en dan schiet het mooi op. Alleen héél erg jammer dat we de dead-line niet gaan halen...... |
|
|
|
De deur uit
|
04 April 2009 | 17:30:48
|
Gister, gister konden we eindelijk de deur uit!! Wat was het heerlijk!! Genieten geblazen, voor zover dat mogelijk was dan. Ik mocht werken, dus was verplicht binnen te blijven tot 16 uur. Daarna moest ik nog naar huis, maar onderweg moest eerst Gini nog even afgezet worden en Benny opgehaald worden bij mijn ouders. Dus toen ik eindelijk thuis was, was het alweer 17.15 uur. En "thuis is nog steeds, de "keet". En in de keet was het heet!!! Niet te wezen gewoon. En er moest ook nog eten gekookt worden. Daar wordt ik niet echt blij van. Benny heb ik lekker genesteld buiten in de schaduw en ik ben naast hem gaan zitten, aardappels schillen. We hebben ook buiten gegeten. En dat op 3 april!! Daar kan ik dan wel weer van genieten, maar het moet niet te lang zo warm blijven, want anders is het in de keet echt niet meer leuk. Maar gelukkig kunnen we de weken aftellen! Als alles volgens planning loopt kunnen we voor mijn verjaardag in huis wonen. (Daar was het gister trouwens heerlijk koel!!, goed geisoleerd dus!)
Niet alleen konden wij gister de deur uit, ook de bouwvakkers zijn de deur uit!! Hihi, ze zijn binnen klaar!!! Nou ja, bíjna dan, alleen de deuren moeten nog opgehangen worden en dan zijn hun klaar. Nu het achterhuis nog... De spanten staan alweer, en volgende week wordt de muur gemetseld.
De stoffeerder is geweest met een offerte, en is geboekt voor 13 mei. De tegelzetter komt maandag en gaat beginnen met de badkamer en vervolgens de gang, kantoor, keuken en bijkeuken... Kortom er zit schot in.
En niet alleen wij, en de bouwvakkers zijn de deur uit, ook Robert is weer volop aan het werk. Het kriebelt en krioelt in z'n lichaam van drukte. Het land moet gestront, geploegt om daarna weer volgestopt te worden met voedsel (voor mens en dier) En omdat de regering wil dat het stronten niet te veel mag stinken, is besloten dat dit in 1 handeling onder de grond moet zitten, dus moest er een nieuwe (lees andere) tank komen, eentje met een injecteur erop. Deze is een beetje groter en dus ook zwaarder dan het tankje dat hij had, en dat wil manlief nog wel eens vergeten. Tja, druk in de pokkel, dus er moét gestront worden, want het is mooi weer. Maar vergetende dat het tijden koud en nat is geweest, dus je raad het al...... vast. Muurvast.
 En niet 1x neeee, want een paar dagen later proberen we het gewoon weer, met hetzelfde resultaat!! Weer vast....Gelukkig zijn er goede buren vlakbij, alleen of we daar wat aan hebben??? Verkeerde versnelling, dus ging niet goed. Toen een andere iets verder weg wonende buurman met giga grote trekker er maar bij. En toen was het een poep en scheet (hoe toepasselijk) en was Robert letterlijk en figuurlijk uit de shit. Zoals gezegt een paar dagen later, weer vast, maar toen was vader Klaas in de buurt en deze heeft (in de goede versnelling, buurman pony!!) mijn lieve Manzie weer uit de blupsie gehaald!
Zo zie je maar weer, hier "achter" op Wateren gebeurd altijd wel wat, niks geen saai leven, wat een drukte en belevenissen..... |
|
|
|
Drukke weken achter de rug
|
22 Maart 2009 | 17:32:16
|
Met name de laatste week was het enorm druk. Afgelopen maandag moest ik met Benny naar het ziekenhuis voor zijn heupjes. We waren, boven verwachting enorm snel aan de beurt. Ik had nog maar net m'n jas uit.... Dat beloofde veel goeds. De mevrouw deed stilzwijgend haar werk en uiteindelijk kreeg ik te horen dat het allemaal goed was, maar ik kon eind van de week de huisarts bellen voor de uitslag. En vanwege de drukte ben ik dat dus vergeten, en daarom hoop ik dat Robert dat morgen even doet.
Maandagavond zijn mijn vader en zijn collega geweest om onze plafond te "bestucadoren" Het resultaat is geweldig mooi geworden.
Dinsdag en woensdag avond zijn de vaste bouwvakkers geweest en donderdag moesten we naar de verjaardag van Janita. En vrijdag hadden we een trouwerij van vrienden van Robert. Maar ook dit was ook weer wat. We waren voor de hele dag uitgenodigd alleen Robert had een belangrijke voorlichtingsdag van de Rabobank in Utrecht. Dit ging over bedrijfsovername, en aangezien vader Klaas 65 is geworden, zal dit niet al te lang meer op zich laten wachten. Daarom hebben we na lang wikken en wegen besloten dat Robert toch naar Utrecht zou gaan en ik mee met de bruiloft. En ik heb een leuke dag gehad. Er werd nadrukkelijk door het bruidspaar gezegd dat ik Benny mee moest nemen, dus Benny me. Ik was best welzenuwachtig of het goed zou gaan met Benny, dat hij bv niet op de verkeerde tydstippen gaat huilen, maar Benny is zo'n voorbeeldig kind, ongelovelijk gewoon. Hij sliep wanneer het "moest" en heeft zich de hele dag keurig gedragen. Ik had gelukkig wel m'n schoonouders achter de hand, mocht het niet gaan, dan zouden ze hem ophalen. Maar dat was dus niet nodig.
Het bruidspaar was natuurlijk prachtig en ze hebben gelukkig allebei "ja" gezegd. Ze zijn getrouwd in het vlechtmuseum in Noordwolde. En de receptie was in Doldersum. Het was een receptie, want de bruid is hoog zwanger en ze was bang dat ze het anders niet vol zou houden, en ik geloof ook wel dat ze de puf eruit had aan het eind van de avond. Toen werd er trouwens duidelijk door de ceremoniemeester gezegd dat men vriendelijk verzocht werd om niet wéér het bruidspaar een hand te geven en te bedanken voor de avond. Er waren zo'n 160 mensen, en nauwelijks 2 uren ervoor hadden ze elkaar ok al de hand geschud. Maar goed, ik wil ze de kost niet geven, die dus tóch nog heen gingen en het bruidspaar een hand gaven.....Het zit er nou één keer in en dat krijg je er niet zomaar uit....
En toen was het alweer zaterdag. En toen, toen is de trap geplaatst!!!! Jippieeeeee, ik kan eindelijk gewoon naar boven, zonder op dat gammele trapje te hoeven. Ik ben trouwens 1 keer met Benny dat gammele trapje afgedaald met Benny op mijn arm............. Dit was héél eng en zou het ook nóóóit weer doen. En gelukkig hoeft dit ook na gister niet meer. Oooooooooooh en wat krijgen wij een mooi huis. Het wordt steeds mooier en we krijgen er steeds meer zin in om er te gaan wonen.....Nog een maand of 2 dan kan het gebeuren. Dan staat de verhuizing gepland. Eduard zegt wel dat het helemaal van ons afhangt, want het laatste wat moet gebeuren, daar houdt hij zich absoluut niet mee bezig. Zoals schuren, verven en behangen.... We zijn dus al druk in de weer met schuurpapier, kwasten en rollers, en ik moet zeggen het verloopt voorspoedig. Mede dankzij de goede hulp van schoonmama natuurlijk. Zij is hier inmiddels ook al haar vrije uurtjes aan het besteden. Past ze niet op Benny dan is ze wel aan het schoonmaken, schuren, afplakken, verven, noem maar op. Geweldig!!!!
Aankomende week wordt ook weer een drukke week. Zo zijn mijn ouders bv 40 jaar getrouwd!!! Ongelovelijk wat een tijd. Dit wordt vrijdagavond gevierd met vrienden en famillie. En zaterdagavond worden we weer verwacht bij mijn zwager en schoonzus, want Harald is zondag jarig. En ook dit moet gevierd worden, zo zie je maar, wij huppelen weer van feetje naar feestje......
Volgende keer volgen er weer foto's........ |
|
|
|
Weer heel wat werk verricht
|
08 Maart 2009 | 11:45:39
|
Er is gister weer heel wat werk verricht. Er waren zowaar weer eens 6 mannen hier aan het werk, dus dat schiet lekker op. Natuurlijk waren onze eigen vertrouwde bouwvakkers aanwezig en ook 2 vreemde mannen. Nou ja, ze waren niet vreemd ofzo, wij kenden ze alleen niet. Zij hebben voor ons de vloer in huis gemaakt. Ik wilde bijna zeggen, de betonvloer, maar eigenlijk is het cement met zand vloer en water. De mannen hebben 6 uren achter elkaar gewerkt, en de klus is geklaard. Nou is het niet zo dat wij slavendrijvers zijn en ze zo lang achter elkaar laten doorwerken. Ik heb ze gevraagd of ze ook koffie wilden, en hoe laat het hun past. Nee, zeiden ze, we zijn hier om te werken en niet om koffie te drinken..... Kijk, dat soort mentaliteit dáár hou ik van! Na die 6 uren lag de vloer en mooi en strak in. Nou drogen maar!! Het duurd een week per centimeter, dus over 8 weken kan de houten vloer gelegd worden.. Geduld hebben maar......
En omdat de mannen in huis bezig waren, moesten onze vertrouwde arbeiders buiten aan het werk. Ook daar is weer zwaar werk verricht. De spanten voor het achterhuis zijn geplaatst. Dat is nog een heel karwei, maar het is gelukt.
Ik zelf sta trouwens te popelen om ook eens wat te gaan doen. Ik wacht met smart op het teken dat ik kan gaan verven, sauzen en behangen.... Duurd niet lang meer, dan kan ik aan de slag.
Nog even wat foto's:
|
|
|
|
|
|
